Netvlies of retina

Het netvlies bestaat uit 11 lagen. In het netvlies bevinden zich speciale cellen die we fotoreceptoren noemen. Deze zetten beelden om in elektrische signalen, die vervolgens naar de hersenen gaan. Er zijn twee soorten fotoreceptoren:

De kegeltjes

Bevinden zich in het centrale deel van het netvlies. Ze werken alleen bij voldoende licht (daglicht en goed verlichte ruimtes) en zorgen ervoor dat we kleuren kunnen zien.

De staafjes

Registreren licht en donker en zijn vooral belangrijk bij het zien in het donker. Ze bevinden zich met name aan de rand (de periferie) van het netvlies. Met de staafjes kunnen we opzij en in het donker zien. Hiermee kunnen we geen details of kleuren waarnemen.

De gele vlek (macula lutea)

In het centrum van het netvlies bevindt zich de gele vlek, de macula lutea. In dit gebied komen de lichtstralen of beelden terecht waar we naar kijken. Omdat in de macula de kegeltjes heel dicht op elkaar zitten, kunnen we hele fijne details zien.

In de macula bevinden zich maculapigmenten. Maculapigmenten hebben globaal twee functies:

- Het pigment werkt als een blauw filter, waardoor voorkómen wordt dat teveel schadelijk blauw en ultraviolet licht het gevoelige weefsel aan de achterzijde van het netvlies bereikt en de lichtgevoelige cellen beschadigt.
- Het pigment kan ook schadelijke stoffen wegvangen en onschadelijk maken (anti-oxidatieve werking).

Bloedvoorziening van het netvlies

In de oogzenuw ontspringt een slagader en een ader die zich in vier subtakken verdelen. De centrale slagader en zijn kleinere takjes bevinden zich in het binnenste deel van het netvlies en voorzien het binnenste deel van het netvlies van bloed. De bloedvoorziening van het buitenste deel van het netvlies wordt verzorgd door de bloedvaten van het vaatvlies.

Lichtschade

Licht met een korte golflengte is schadelijk voor het netvlies. Het netvlies wordt beschermd tegen deze korte golflengten door het hoornvlies (cornea) en de lens. Het dragen van een goede zonnebril is echter uitermate belangrijk.